اخلاق یا فرهنگ کوهنوردی، ذهن انسان را آبستن این موضوع میکند که «من»، بر خویشتن تسلط دارم و باید بر اصولی که موجب یکپارچگی روابط انسان با خالق، انسان با همنوع، انسان با محیط است پایبند باشم. این هنجارها به تدریج در انسان تقویت میشود که نسبت به امور مختلف مسئولیتپذیر باشد و از خود محوری پرهیز کند و اجتماع پذیر باشد.اگر به طور خلاصه بخواهیم مصداقی برای یکپارچگی راوابط سه گانهای که اشاره شد بیاوریم، باید گفت: بیشتر کوهنوردان بر اصل شکرگزاری از نعمتها خداوند توجه خاص دارند؛ چراکه به این نتیجه رسیدهاند که قوهای فراتر از هر چیز دیگری توانسته چنین منظرههایی را خلق کند و به آنها توان حرکت بدهد.

زندگی مثل كوهنوردی می مونه!بعضی وقت ها باید پشت سرتو نگاه كنی و ببینی چقدر از راه رو اومدی چقدر از راه مونده!شیب سخت رو گذروندی یا هنوز تو دامنه ای!توانایی هاتو بسنجی، خودتو برای صعود به قله آماده كنی.به كوله ات نگاه كنی ببینی چیزی كم نداری كه اگه یه جایی گیر افتادی از بین نری.باید یه همنورد خوب داشته باشی.بعضی جاها تو دستشو بگیری بعضی جاها اون!به صخره های جلوی روت نگاه كنی! به ابزارت!ببینی اصلا بلدی دست به سنگ بشی یا نه!آرهزندگی مثل كوهنوردی می مونه!بعضی وقت ها باید آواز بخونی.بعضی جاها باید عرق بریزی.بعضی اوقات باید استراحت كنی.بعضی جاها احتیاط.باید دل بدی به صعودت!تا وقتی اون بالا رسیدی تما

کلاس کار آموزی دره نوردی مرداد 96 زیر نظر استاد خانساری و استاد الوندی کلاسی پر بار با علمی به روز زیر نظر اساتید فدراسیون تجربه ایی زیبا که تکرارش کم اتفاق میافته امیدوارم بتونم از این علم جدید استفاده به جا بکنم